Όταν η Ρεάλ Μαδρίτης βοήθησε στην ανοικοδόμηση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Πρόκειται για δύο από τους σπουδαιότερους συλλόγους του κόσμου, που η μοίρα τους έφερε αντιμέτωπους στη φάση των 16 του Champions League. Τώρα αντίπαλοι εντός γηπέδου, άλλοτε σύμμαχοι εκτός αυτού.

Όπως εξηγεί έκπληκτος στον "Independent" ο John Ludden, ο συγγραφέας του βιβλίου "A Tale of Two Cities: Manchester and Madrid 1957-1968", "όταν κοιτάζεις την ιστορία, θα δεις τι έκανε η Ρεάλ Μαδρίτης για τη Γιουνάιτεντ μετά το Μόναχο".


Ο Βρετανός αναφέρεται στη φιλία του ιστορικού προέδρου των "μερέγκες", Σαντιάγο Μπερναμπέου, με τον προπονητή "θρύλο" των "κόκκινων διαβόλων", Ματ Μπάσμπι, η οποία λειτούργησε ενεργητικά ως προς την ανοικοδόμηση του αγγλικού συλλόγου, μετά την αεροπορική τραγωδία στο Μόναχο, πριν από σχεδόν 55 χρόνια.

Ο αμοιβαίος σεβασμός στα 2 "στρατόπεδα" έφτασε στο αποκορύφωμά του τον Απρίλιο του 1957, στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Η Ρεάλ είχε επιβληθεί 3-1 στο Τσαμαρτίν, αλλά οι "μπέμπηδες" αντιστάθηκαν σθεναρά στο Μάντσεστερ, αποσπώντας ισοπαλία 2-2. Το μαχητικό πνεύμα που επέδειξε η ανερχόμενη αγγλική ομάδα εντυπωσίασε τον Μπερναμπέου, ο οποίος προσέφερε τον πάγκο των "μερέγκες" στον Μπάσμπι. Ο Σκοτσέζος είχε δεθεί τόσο με τη Γιουνάιτεντ, που δεν ήταν διατεθειμένος να φύγει δίχως να την οδηγήσει στην κορυφή, ήτοι στην κατάκτηση του τροπαίου που με ηγεμονικό τρόπο διατηρούσε στην προθήκη της η ισπανική ομάδα.

Στις 6 Φεβρουαρίου του 1958 άλλαξε η ιστορία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.  Η ομάδα ξεκληρίστηκε (8 ποδοσφαιριστές έχασαν τη ζωή του) και ο Μπάσμπι είχε μπροστά του την ευθύνη της ανοικοδόμησης σε κάθε επίπεδο μιας ομάδας και ενός ολόκληρου λαού. Το δυστύχημα βρήκε τη Γιουνάιτεντ στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ξανά, αλλά απέναντι στη Μίλαν δεν είχε τύχη. Στον τελικό, οι "ροσονέρι" υποτάχθηκαν στη Ρεάλ με 3-2 και ο Μπερναμπέου αφιέρωσε τη νίκη στα θύματα του Μονάχου, ενώ προσέφερε ακόμα και το τρόπαιο στο σύλλογο, παρά την άρνηση της Γιουνάιτεντ.

Βοήθεια με κάθε τρόπο

Η αρωγή των "μερέγκες" στην αναγέννηση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν περιορίστηκε σε συμβολικές κινήσεις. Οι πρωταθλητές Ισπανίας και Ευρώπης του 1957-1958 προσέφεραν δανεικό στους Άγγλους τον κορυφαίο παίκτη του κόσμου εκείνη την εποχή, Αλφρέδο ντι Στέφανο. Η "ξανθιά
σαΐτα" αποδέχθηκε να αγωνιστεί για μία σεζόν στο αγγλικό πρωτάθλημα, όπως διηγείται ο Λούντεν:  

"Η Γιουνάιτεντ θα πλήρωνε το μισό συμβόλαιό του και η Ρεάλ το άλλο μισό. Η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Αγγλίας, όμως, εμπόδισε τη μετακίνηση, αφού θα καταλάμβανε μία θέση που θα μπορούσε να την έχει ένας Βρετανός ποδοσφαιριστής".

Οι προσπάθειες της Ρεάλ να βοηθήσει τη Γιουνάιτεντ δεν σταμάτησαν εκεί. Οι Ισπανοί τύπωσαν αναμνηστικά σηματάκια με τα ονόματα των θυμάτων του Μονάχου, τα οποία τιτλοφόρησαν "Πρωταθλητές Τιμής" και τα οποία διέθεσαν στην Ισπανία, με τα κέρδη να προσφέρονται στους Άγγλους. Επιπλέον, έθεσαν δωρεάν στη διάθεση όσων ανάρρωναν από το δυστύχημα τις πολυτελείς εγκαταστάσεις τους στην Καστίλλη.

Τα επικερδή φιλικά

Το μεγαλύτερο όφελος για λογαριασμό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, πάντως, προήλθε από μία σειρά φιλικών που έδωσαν οι ομάδες. Το πρώτο εξ αυτών, τον Οκτώβριο του 1959, συγκέντρωσε 63.000 κόσμου στο "Ολντ Τράφορντ", με τους "μερέγκες" να θριαμβεύουν με 6-1 χάρη σε εντυπωσιακή εμφάνιση των Ντι Στέφανο, Φέρεντς Πούσκας και Πάκο Χέντο.

Παρότι η Ρεάλ εισέπραττε 14.000 ευρώ για κάθε φιλικό που έδινε εκείνη την εποχή, ο Μπερναμπέου διεμήνυσε στους ανθρώπους της Γιουνάιτεντ να "πληρώσουν ό,τι μπορούν".

Οι "κόκκινοι διάβολοι" δεν αντιμετώπισαν τα φιλικά ως μία ευκαιρία συγκέντρωσης χρημάτων, αλλά και ως έναν τρόπο αγωνιστικής και ψυχολογικής προετοιμασίας για τον "Γολγοθά" που τους περίμενε στο πρωτάθλημα. Η Γιουνάιτεντ δεν ήταν πλέον μία ομάδα που μαχόταν για την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, αλλά για την αποφυγή του υποβιβασμού και μόνο όταν διατηρούσε τον πήχη τόσο ψηλά, θα μπορούσε να πετύχει το στόχο της.

"Ο Μπάσμπι είχε την άποψη πως έπρεπε να διατηρήσει την ιδέα της Ευρώπης ζωντανή για τους φιλάθλους και τους παίκτες. Με αυτόν τον τρόπο θα έδινε στους ποδοσφαιριστές το κίνητρο για να επιστρέψουν στην Ευρώπη", υπογράμμισε ο Λούντεν.

Το επόμενο φιλικό παιχνίδι διεξήχθη στη Μαδρίτη, μπροστά σε 80.000 θεατές, που αποθέωσαν και τις 2 ομάδες. Μετά το τέλος του αγώνα, η Ρεάλ διοργάνωσε εκδήλωση με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για τις οικογένειες των θυμάτων του Μονάχου, κατά την οποία ο Μπερναμπέου είπε στον Μπάσμπι πως ήταν "όχι μόνο ο γενναιότερος, αλλά και ο σπουδαιότερος άντρας που έχω γνωρίσει στο ποδόσφαιρο".




Για το επόμενο φιλικό, τον Οκτώβριο του 1960, οι Πούσκας και Ντι Στέφανο ήταν αμφίβολοι λόγω τραυματισμού. Ο Μπερναμπέου ρώτησε τον Μπάσμπι εάν θέλει να αναβληθεί το φιλικό, αλλά ο προπονητής της Γιουνάιτεντ επέμεινε να πραγματοποιηθεί, αφού η Ρεάλ "ήταν σαν οικογένεια". Οι 2 αστέρες της εποχής τελικά αγωνίστηκαν και προσέφεραν γκολ και θέαμα στη νίκη 3-2 της ομάδας τους.

Η πλήρης αναγέννηση

Μέχρι την ώρα του επόμενου φιλικού, τον Δεκέμβριο του 1961, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε βρει πλέον τα πατήματά της. Η νίκη με 3-1 αποδεικνύει του λόγου το αληθές, όπως και η νίκη 2-0 στην Ισπανία τον επόμενο Σεπτέμβριο. Οι Άγγλοι κατέκτησαν το Κύπελλο Αγγλίας εκείνη τη σεζόν, το 1ο τρόπαιό τους μετά την ανείπωτη τραγωδία και τη μεθεπόμενη χρονιά επέστρεψαν στην κορυφή της χώρας με το πρωτάθλημα του 1964-1965. Το 1967-1968 το όνειρο του Μπάσμπι έγινε πραγματικότητα, αφού η Γιουνάιτεντ στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης, μόλις 10 χρόνια μετά την καταστροφή του 1958.

Στο δρόμο προς την επιτυχία, οι Άγγλοι απέκλεισαν στα ημιτελικά τη Ρεάλ Μαδρίτης. "Εάν έπρεπε να γίνει από τον οποιονδήποτε, τότε είμαι χαρούμενος που έγινε από εκείνους", δήλωσε ο Μπερναμπέου...

Αν σας άρεσε το θέμα κάντε ένα “Like” και κοινοποιήστε το στους Φίλους σας…!